Logowanie
Mikołaj - ten to ma gest!
Elton John, The Mamas & The Papas, Cat Stevens, Rod Stewart, Bobbie Gentry, Stevie Wonder, Engelbert Humperdinck
Memory Lane
Edycja Numerowana - 1000 egzemplarzy w skali światowej
RACHMANINOV, Eiji Oue, Minnesota Orchestra
Symphonic Dances / Vocalise
Best Recordings of 2001!!! NAJCZĘŚCIEJ KUPOWANA PŁYTA Z RR!
Karnawał czas zacząć!
Music of Love - Hi-Fi Latin Rhythms
Samba : Music of Celebration
AUDIOPHILE 24BIT RECORDING AND MASTERING
CHOPIN, LISZT, DEBUSSY, DVORAK, Gerhard Oppitz
Dances romantiques - A fantastic Notturno
Wzorcowa jakość audiofilska z Clearaudio
Winylowy niezbędnik
ClearAudio
Double Matrix Professional - Sonic
najbardziej inteligentna i skuteczna pralka do płyt winylowych wszelkiego typu - całkowicie automatyczna
Red Garland Trio
Groovy
149.00 PLN
CD (miniLP):
Nr kat.: UCCO9205Label : UNIVERSAL (Japan)
DSD - Direct Stream Digital - czysty analog!
Trzecie nagranie Reda Garlanda w roli lidera prezentuje mu bardzo dobrą, nieco energiczną i bardziej inkluzywną stylistykę, wykraczającą poza jego chłodną powierzchowność. Tytuł może być nieco mylący, ponieważ nie jest to projekt, w którym wpływy soul-jazzu czy wczesnego boogaloo zmieniły jazzmanów w groovemeisterów – to swingujący groove. Z basistą Paulem Chambersem i perkusistą Artem Taylorem, Garland ma wszelkie potrzebne wsparcie, by rozwijać się w różnych kierunkach. Nagrany w najbardziej legendarnym roku jazzu, 1957, Garland rozwija się w bardziej pewny siebie sposób, wspierany ówczesną współpracą z Milesem Davisem. Chambers jest bezbłędny w swojej roli supportującej, a to nagranie zasługuje na uważne wysłuchanie, szczególnie dla adeptów gry na akustycznym kontrabasie. Od razu rzucają się na otwierający utwór „C Jam Blues”, z Garlandem w pełnej krasie podczas solówki w mostku, zgadzają się z nim w całej hardbopowej wersji „Will You Still Be Mine?”, powtarzając, ale modyfikując melodię niczym w „Cool Blues”, co stanowi mistrzowski popis kunsztu w „Hey Now”. Oczywiście Garland musi zagrać jedną lub dwie ballady, jak w „Willow Weep for Me”, zachwycającym sekwencjami akordów, i naprawdę odzwierciedlającym wpływ Errolla Garnera w tym dźwięcznym, dwuręcznym stylu sustenato w „Gone Again”. Mówi się, że do trzeciego nagrania większość muzyków powinna opanować swój styl i zacząć próbować przenieść muzykę na wyższy poziom. Naprawdę to słychać w tym nagraniu, które było trampoliną do uczynienia Reda Garlanda jednym z najbardziej szanowanych i poważanych pianistów jazzowych ery współczesnej. ~ Michael G. Nastos (tłum. mech. AI)
