Logowanie
TYDZIEŃ z NAIM Records
FUNDAMENTY jazz-kolekcji
Lou Donaldson, Herman Foster, 'Peck' Morrison, Dave Bailey, Ray Barretto
Blues Walk
85 lecie BaLUE NOTE - ceny jubileuszowe
Art Taylor, Dave Burns, Stanley Turrentine, Wynton Kelly, Paul Chambers
A.T.'s Delight
JEDNA Z 25 NAJLEPSZYCH PŁYT Z KATALOGU BLUE NOTE
Stanley Turrentine, Grant Green, Horace Parlan, Ben Tucker, Al Harewood
Up At Minton's
JEDNA Z 25 NAJLEPSZYCH PŁYT Z KATALOGU BLUE NOTE
Winylowy niezbędnik
ClearAudio
Double Matrix Professional - Sonic
najbardziej inteligentna i skuteczna pralka do płyt winylowych wszelkiego typu - całkowicie automatyczna
AC podnosi ceny! Te tytuły podrożeją o 10%
Elmo Hope, Charlie Byrd, Hank Mobley, John Coltrane
Informal Jazz
Edycja Kolekcjonerska - replika wydania winylowego, numerowany LP
RIMSKY-KORSAKOV, L'Orchestre de la Suisse Romande, Ernest Ansermet
Scheherazade
- L'Orchestre de la Suisse Romande - orchestra
- Ernest Ansermet - conductor
- RIMSKY-KORSAKOV
169.00 PLN
CD:
Nr kat.: AC825Label : Rock-In-Music
Extended High Definition Mastering 2
Szeherezada to kolejna specjalność Ansermeta, która idealnie wpisywała się w jego gust w zakresie barwy i klarowności linii instrumentalnych. Nagrał ją trzykrotnie; to jego drugie nagranie, owoc pierwszych paryskich sesji nagraniowych Decca w stereo w 1954 roku. Pomimo daty, brzmienie pozostaje zadziwiająco dobre, a Ansermet uchwycił wszystkie nastroje i barwy utworu, od napięć w częściach skrajnych po bogatą nutę leniwego orientalizmu, która przewija się przez cały utwór. Szczególnie podobają mi się kontrasty w trzeciej części, „Młody Książę i Młoda Księżniczka”, gdzie wydobywa słodką delikatność wstępu i wyraźnie zarysowuje porywające dekoracje instrumentów dętych, które działają jak aureole dla smyczków. Cicha, akcentowana perkusją, marszowa sekcja, która następuje po niej, jest znakomicie zaprojektowana, a solista Ansermeta gra z niezwykłą dozą emocji i swobody. Szeherezada to kolejny ze standardowych utworów, które najwyraźniej nagrywa każdy, kto ma batutę. Istnieje wiele doskonałych wersji, od Reinera (RCA) i Beechama (EMI), po nowsze wykonania, takie jak Roberta Spano (Telarc), ale nagranie Ansermeta z 1961 r. znajduje się w pierwszej połowie tuzina, a to jest równie dobre, brakuje mu tylko pełnej przestrzenności późniejszego nagrania. recenzja: Dan Davis