>>> Większa okładka A <<< Wiedeńskie koncerty fortepianowe z lat 1782-1786 uważane są za najwybitniejsze kompozycje instrumentalne w dorobku Wolfganga Amadeusza Mozarta. Stworzył on nową formę muzyczną poprzez zastosowanie kompleksowych pomysłów muzycznych w odniesieniu do tematów, oryginalności i równości interakcji między solistą a orkiestrą. Jest to niezwykłe osiągnięcie Mozarta, szczególnie w tym okresie jego życia – być może w wyniku jego wcześniejszych niepowodzeń w planach operowych – biorąc pod uwagę liczne koncerty, które dał jako jeden z najbardziej pożądanych pianistów Wiednia, oraz mnogość uczniów, których uczył w tym okresie. Udokumentowano na przykład, że Mozart dał co najmniej 23 koncerty w roku powstania Koncertu G-dur (1784) w ciągu 46 dni. Skomponował również 6 koncertów fortepianowych i w tym samym roku nauczał imponującą liczbę studentów… Dlatego te dwa dzieła niosą ze sobą miłość do życia, która jest przyczyną tego zewnętrznego sukcesu – głębokiego, ale afirmującego życie, momentami melancholijnego, a nawet tragicznego, jednak w żadnym wypadku nie rezygnacyjnego. Właśnie te spory z intelektualną gęstością i psychologicznym wymiarem dzieł Mozarta czynią interpretacje Christopha Soldana wyjątkowymi. Soldan studiował u prof. Elizy Hansen oraz Christopha Eschenbacha na Uniwersytecie Muzycznym w Hamburgu, a międzynarodowy sukces odniósł dzięki trasie koncertowej z Leonardem Bernsteinem latem 1989 roku. Od tego czasu koncertuje jako solista z wieloma renomowanymi orkiestrami w Europie, USA, Meksyku i Japonii. Oprócz technicznej perfekcji, to właśnie jego skupienie na głębi interpretacji i przejrzystości atmosfery sprawia, że koncerty Soldana są niezwykle cenne. Christoph Soldan łączy długoletnią współpracę z polskim dyrygentem Pawłem Przytockim. Przytocki od 1999 roku jest stałym gościnnym dyrygentem Radiowej Orkiestry Symfonicznej w Krakowie. Występował z Budapest Concert Orchestra, Orchestra Sinfonica de Xalapa w Meksyku, Real Philharmonia de Galicia w Hiszpanii oraz Cappella Istropolitana. Cappella Istropolitana, z przejrzystym brzmieniem instrumentów smyczkowych, zgodnym z historyczną praktyką wykonawczą, jest wręcz predestynowana do tych koncertów. Orkiestra ta jest uważana za jeden z najbardziej prestiżowych zespołów muzyki historycznej i może pochwalić się ponad 70 produkcjami płytowymi – dwie z tych płyt uzyskały status platynowej płyty. Nagranie koncertowe z 14 września 2001 roku w kościele klasztornym w Maulbronn, zrealizowane przez A.O. Grimmingera i J.S. Kindlera we współpracy z Jürgenem Buddayem.