Ta strona wykorzystuje mechanizm ciasteczek (cookies) do poprawnego działania. Więcej informacji na stronie Polityka Prywatności. Zamknij.

Logowanie

BRUCKNER, Symphonie-Orchester des Bayerischen Rundfunk, Rafael Kubelik

Symphony No. 3

  • I. Gemäßigt, mehr bewegt, Misterioso
  • II. Adagio. Bewegt, quasi Andante
  • III. Scherzo. Ziemlich schnell – Trio – Scherzo da capo
  • IV. Finale. Allegro
  • Rafael Kubelik - conductor
  • Symphonie-Orchester des Bayerischen Rundfunk - orchestra
  • BRUCKNER
Add to Basket

79.00 (99.00) PLN

SACD Hybr:

Nr kat.: AUD92543
Label  : Audite
Add to Basket

59.00 PLN

CD:

Nr kat.: 95543
Label  : Audite

Seria 'Listen & Compare'

Z RECENZJI: (...) Na prezentowanym krążku znajduje się nagrana przez Rafaela Kubelika z Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks III Syfonia d-moll Antona Brucknera, zwana Wagnerowską, w związku z dedykacją jaką zamieścił na jej partyturze kompozytor. Brytyjski muzykolog Deryck Cooke określił tę kompozycję mianem: „najmniej perfekcyjnej, ale nie najmniej znakomitej”. Istnieje aż sześć jej wersji (powstałych w latach 1873-1889), z których Kubelik nagrał tę, pochodzącą z przełomu 1877/78. W wykonaniu Kubelika Symofnia brzmi dostojnie i majestatycznie. W finałowej polce brakuje jednak trochę żywotności i humoru, które miały charakteryzować radość życia. Momentami przyciężka, słabo kontrastuje z częścią Chorale. I choć nie w każdym momencie można zgodzić się co do zamysłu interpretacyjnego dyrygenta, to wpisuje się ona w nurt nagrań historycznych, które dla słuchaczy są rodzajem lekcji interpretacji utworów w różnych dekadach ubiegłego wieku. Dźwięk jest znakomity, nawet w nagraniu oryginalnym, które odznacza się charakterystycznym, przytłumionym brzemieniem. Angelika Przeździęk, MUZYKA21 ------------------------------ Seria LISTEN & COMPMARE jest szalenie interesującym przedsięwzięciem a zarazem wielkim wyzwaniem dla nowoczesnej techniki, konfrontowanej a dokumentarnością nagrania. Oto otrzymują Państwo płytę, która na ścieżce podstawowej zawiera zreamsterowaną wersję nagrania. Na warstwie SACD - także na nowo opracowana, zremasterowana wersja nagrania, w standardzie SACD, ale także - na ścieżce SACD - pełna analogowa wersja pierwszego zapisu. Innymi słowy - materiał z taśmy- matki, surowy, bez najmniejszych ingerencji współczesnej techniki. I tu zaczyna się problem. Które nagranie jest lepsze? Którego brzmienie jest bardziej naturalne? Czy współczesna technika potrafi wzbogacić, uwypuklić, wzmocnić efekt artystyczny? Na pytania te nie da się odpowiedzieć bez posłuchania. Ale zapewniam, że po wybrzmieniu ostatnich akordów powyższe zadanie wcale nie okaże się łatwiejszym! Wielu wrażeń! (a te - gwarantuję, wystąpią wręcz w nadmiarze!) >>> WYBRANE RECENZJE Z PRASY ŚWIATOWEJ <<< “I was just going from the theatre building to Wahnfried at 5 o’clock when the master of all masters hurried towards me with open arms, embraced me and said: ‘Dear friend, the dedication is justified, you are giving me great pleasure with the work’.” Anton Bruckner Anton Bruckner’s Third Symphony pays tribute to the deeply revered Richard Wagner, to whom it is also dedicated. But the monumental work, on which Bruckner worked for nearly twenty years, is also the first fully valid example of his extraordinary symphonic idea: a combination of resplendent sounds and church service, as well as demonic romanticism and the comforting belief in heaven. This live recording of 30 January 1970 in the Herkules-Saal of the Munich residence with Rafael Kubelik and the Bavarian Radio Symphony Orchestra is issued in SACD format. It is the continuation of our series “LISTEN & COMPARE,” which offers the SACD listener the possibility of directly comparing the revised, updated version to the completely unadulterated original archive recording. Seria LISTEN & COMPMARE jest szalenie interesującym przedsięwzięciem a zarazem wielkim wyzwaniem dla nowoczesnej techniki, konfrontowanej a dokumentarnością nagrania. Oto otrzymują Państwo płytę, która na ścieżce podstawowej zawiera zreamsterowaną wersję nagrania. Na warstwie SACD - także na nowo opracowana, zremasterowana wersja nagrania, w standardzie SACD, ale także - na ścieżce SACD - pełna analogowa wersja pierwszego zapisu. Innymi słowy - materiał z taśmy- matki, surowy, bez najmniejszych ingerencji współczesnej techniki. I tu zaczyna się problem. Które nagranie jest lepsze? Którego brzmienie jest bardziej naturalne? Czy współczesna technika potrafi wzbogacić, uwypuklić, wzmocnić efekt artystyczny? Na pytania te nie da się odpowiedzieć bez posłuchania. Ale zapewniam, że po wybrzmieniu ostatnich akordów powyższe zadanie wcale nie okaże się łatwiejszym! Wielu wrażeń! (a te - gwarantuję, wystąpią wręcz w nadmiarze!)