William Fitzsimmons – The Sparrow And The Crow

Rozwód niewidomych rodziców Fitzsimmonsa był tak traumatyczny, że napisał o nim płytę („Goodnight”); jej nagrywanie przyczyniło się z kolei do rozpadu jego małżeństwa – co były psychoterapeuta opisuje na tej płycie.

Z prasy:

Tottenham Journal „katharsis w najbardziej bezpośredniej – i najpiękniejszej – postaci.” FolkingCool.co.uk „solidna płyta z podeptanym sercem na właściwym miejscu – prztyczek w nos dla gładko ogolonych naśladowców” Shakenstir „zasługuje na miejsce w kolekcji jako bardzo ciepła i szczera płyta” Daily Express „jego melancholijne, folkowe szarpnięcia strun przywodzą na myśl Bon Iver czy Elliotta Smitha” Uncut Magazine „samotny amerykański trubadur, który przekuwa osobisty ból w sztukę… elegancko zaaranżowane” The Northern Echo „dobitnie świadczy o umiejętności Fitzsimmonsa wyrażania emocji bez popadania w zapatrzenie w siebie.” Independent on Sunday „Fitzsimmons cudownie pogrąża się w smutku [a] jego strata jest zyskiem słuchacza” Scunthorpe Telegraph „głęboka i intymna, z wyraźnym urokiem” Q Magazine „z nutą country… słodka… jak stworzona do smutnych scen amerykańskich seriali” Players Club „idealna ścieżka dźwiękowa na zimne zimowe noce” Classic Rock Society „bardzo surowa płyta akustycznego folku – i tym lepiej” Glasswerk „oszałamiające dzieło pełne emocji, ciepła, a przede wszystkim ogromnej głębi.” Die Shellsuit Die.co.uk „płyta, która zostanie z tobą na długo – i słusznie” bbc.co.uk „bujna akustyczna delikatność i miękkie, jedwabiste harmonie” Crackerjack „czyste piękno melodii i powściągliwy, uduchowiony głos sprawiają, że piosenki [Williama] całkowicie urzekają” XYZ Magazine „zasługuje na uwagę brytyjskich melomanów!… Prawdziwie piękna” AllGigs.co.uk „płyta, w której można się zakochać – przystępna, przyjemna, a przede wszystkim mająca coś do powiedzenia.” Outline Magazine „przenikliwe teksty i oszałamiające brzmienie akustyczne” G3 „sucha, intymna – idealna płyta na nadchodzącą porę roku” Saffron Walden Reporter 'this is catharsis at its most blunt - and its most beautiful'. themusicfix.co.uk „cicho przyjemna, łagodna i lekko zajmująca… bardzo ładna płyta” Hitchin Comet „katharsis w najbardziej bezpośredniej – i najpiękniejszej – postaci” Virgin Music Review „piosenki zaczynają działać od pierwszego przesłuchania” Entertainment Focus.com „wokal Fitzsimmonsa jest przez całą płytę delikatny, eteryczny i wzruszający”. London Tour Dates „przejmująca, czuła i piękna” Washington Post „…smutna, ale delikatnie urocza płyta” Boston Herald „tworzy sztukę i piękno z tragedii, nie umniejszając jej…”