SCHUBERT, Enrico Mainardi, Guido A. Borciani – Arpeggione Sonata in A minor

Włoski kompozytor i dyrygent Enrico Mainardi (1897–1976) jest jednym z najważniejszych wiolonczelistów XX wieku. Jego nagranie „Sonaty na wiolonczelę i fortepian a-moll (Arpeggione)” Franza Schuberta, pierwotnie wydane przez Deutsche Grammophon z towarzyszeniem fortepianu Guido A. Borcianiego, jest obecnie uważane za legendarne: Mainardi łączy rygorystyczną, poważną interpretację z romantyczną ekspresją – z charakterystycznym brzmieniem przypominającym altówkę, szybkim vibrato i precyzyjną intonacją. Dostępne są również inne nagrania „Sonaty Arpeggione” Mainardiego, w tym nagranie na żywo z Salzburga z 1959 roku. Jednak nagranie z 8 i 9 października 1950 roku, zrealizowane pod dyrekcją Richarda Degenkolbego w Deutsches Museum w Monachium, wyraźnie dowodzi muzycznej szczerości Mainardiego i jego misji: „Moją zasadą i celem jest służyć muzyce, a nie wykorzystywać ją do zdobycia reputacji”. Gramophone pisze: „Mainardi gra z właściwą sobie wyrafinowaniem i elegancją, a jego subtelny, arystokratyczny ton to prawdziwa przyjemność, gdy słyszy się jego „zamyślone”, marzycielskie frazowanie w kilku fragmentach, zwłaszcza w pierwszej części”. Firma Analogphonic zleciła Rainerowi Maillardowi (Emil Berliner Studios) remastering taśm-matek Universal Music. Remastering w pełni odzwierciedla wyjątkową jakość muzyczną nagrania i wyznacza nowe standardy brzmienia. Reedycja LP „Schubert - Arpeggione Sonata in A Minor, D.821” została wytłoczona przez Pallas Group GmbH w Niemczech na wysokiej jakości winylu o gramaturze 180 gramów (33 obr./min). (tłum. mech. AI)