Roland Kirk – The Inflated Tear

Wybitnie utalentowany multiinstrumentalista Roland Kirk – niemal całkowicie niewidomy od urodzenia – uprawiał niekonwencjonalny styl jazzu. Choć nie był to jazz w ścisłym tego słowa znaczeniu „free”, charakteryzował się on wzajemnym przenikaniem niezwykle pięknych fraz melodycznych i momentów absolutnego dysonansu, przywołując na myśl miejski pejzaż, który wyraźnie odzwierciedlał świat postrzegany przez artystę przez pryzmat jego niepełnosprawności. Kirk słynął nie tylko ze swojego unikalnego brzmienia – uzyskiwanego dzięki jednoczesnemu graniu na wielu instrumentach – oraz innowacyjnego podejścia do muzyki, lecz także z pełnych energii występów na żywo. W listopadzie 1967 roku Kirk przeszedł z wytwórni EmArcy do Atlantic, prowadząc swój kwartet przez głęboko introspektywny, nieco melancholijny program, zakorzeniony w tradycjach bluesa i groove’u połowy lat 60. Sam Kirk wykorzystywał flety, stritch, manzello, gwizdki, klarnet, saksofony i inne instrumenty – dokładnie te, które definiowały jego firmowe brzmienie, zwłaszcza gdy były grane w kombinacji. Krytycy, którzy wcześniej zachowywali rezerwę wobec brzmienia Kirka, teraz – po usłyszeniu powściągliwego, lecz elegancko warstwowego utworu „Black and Crazy Blues”, zapierającego dech w piersiach, utrzymanego w stylu kreolskim „Love Call”, ostrego jak brzytwa, soulowego „The Inflated Tear” oraz wirującego, lirycznego „Fly by Night” – dali się przekonać; i słusznie. Publiczność była z kolei już wcześniej przekonana do Rolanda Kirka, co przełożyło się na sprzedaż ponad 10 000 egzemplarzy tej płyty długogrającej w ciągu pierwszego roku od jej wydania. Album ten ukazuje Rolanda Kirka u szczytu mistrzostwa i wizjonerstwa; jego interpretacja harmonii jazzowej oraz zmiennych barw dźwiękowych jest niemal bezkonkurencyjna. Roland Kirk (saksofon tenorowy, manzello, stritch, klarnet, flet, gwizdek, rożek angielski, flexatone); Dick Griffin (puzon); Ron Burton (fortepian); Steve Novosel (kontrabas); Jimmy Hopps (perkusja). Niniejsze wydawnictwo Speakers Corner zostało zrealizowane przy użyciu analogowych taśm-matek oraz w 100% czystego masteringu analogowego. Więcej informacji można znaleźć na stronie www.pure-analogue.com. Wszelkie licencje oraz opłaty na rzecz GEMA zostały uiszczone.