299.00 PLN

2 SACD ONE LAYER+CD:

Nr kat.: HEM2026
Label  : Hermiolia Records

W tym reedycji dla Hemiolia Records, Pietro Benini i jego zespół chcieli wyjść poza „konwencjonalną” restaurację. Jego praca nad remasteringiem „Kind Of Blue” opiera się na bezkompromisowej wizji: zachowaniu integralności czysto analogowego toru aż do momentu konwersji do świata cyfrowego. Nie chodzi tu o zwykły transfer, ale o akt najwyższej precyzji, mający na celu zachowanie dynamiki, energii i ciepła taśmy-matki bezpośrednio w nośniku cyfrowym. Podczas gdy audiofilskie reedycje „Kind of Blue” dostępne do tej pory na rynku opierają się na procesach pracy i kopiach taśm-matek opracowanych przez Marka Wildera na początku lat 90., Hemiolia Records miała dostęp do oryginalnej kopii taśmy-matki 1/4" pochodzącej z zapasowego rejestratora Ampex używanego podczas sesji nagraniowych w 1959 roku! Dlatego remaster Hemiolii można określić jako całkowicie analogowy remaster z prawidłową prędkością odtwarzania. Oznacza to, że Pietro Benini nie musiał regulować prędkości, ponieważ używana taśma-matka produkcyjna miała już prawidłową prędkość odtwarzania! Znane problemy z prędkością wynikały ze zbyt wolnego odtwarzania taśm-matek z trzyścieżkowego rejestratora w dniu pierwszej sesji nagraniowej, co spowodowało, że pierwsze trzy ścieżki albumu zostały nagrane z ćwierćtonowym przesterowaniem. Co więcej, proces nagrywania stosowany przez Wildera (i wszystkie późniejsze remastery) – „5-taktowe wyciszanie” zastosowane przez inżynierów masteringu, które dosłownie wymazało prawie minutę muzyki analogowej – był… Nieprzyjęte przez Hemiolia Records. Fakt, że ta reedycja zawiera oryginalne „13-taktowe outro”, dowodzi, że Hemiolia Records miała dostęp do fragmentu taśmy, który inne wytwórnie usunęły cyfrowo lub wycięły podczas miksu. Ten kluczowy szczegół został potwierdzony przez Enrico Merlina (powszechnie uznawanego za czołowego światowego eksperta od Milesa Davisa), który napisał notatki w broszurze tego boxu. Hemiolia z dumą oświadcza, że ​​udało im się przywrócić oryginalną, analogową integralność taśmy zapasowej, tym samym wydobywając z muzyki jej pełny potencjał. Celem Beniniego nie było dodanie czegokolwiek do brzmienia, lecz umożliwienie każdemu instrumentowi odzyskania własnej pozycji przestrzennej i naturalnego brzmienia. Dopiero po zakończeniu tego wyrafinowanego procesu analogowego sygnał został przekazany do precyzyjnego etapu konwersji w celu transmisji cyfrowej, przywracając tym historycznym nagraniom świeżość i witalność, wzmacniając doznania emocjonalne. Aby w pełni wykorzystać potencjał rezultatów, Hemiolia Records celowo zdecydowała się na użycie nieskompresowanego DSD bez DST. kodowanie na płycie SACD, zapewniające bezpośredni strumień bitów ze źródła analogowego. „Kind of Blue” Milesa Davisa to najlepiej sprzedający się album jazzowy wszech czasów – pięciościeżkowe arcydzieło pełne melancholijnych nastrojów i melodii, album, który pojawia się na każdej liście „Best Of” i został wprowadzony do każdej „Hall of Fame”. „Kind of Blue” pozostaje jednym z najczęściej słuchanych i studiowanych nagrań – obowiązkowym punktem programu dla wielu młodych muzyków i jednym z najbardziej transcendentnych dzieł jazzowych, jakie kiedykolwiek nagrano. Davis gra na wzniosłej trąbce ze swoim niezapomnianym sekstetem, w którego skład wchodzą pianista Bill Evans, perkusista Jimmy Cobb, basista Paul Chambers oraz saksofoniści John Coltrane i Julian „Cannonball” Adderley, z Wyntonem Kellym na fortepianie w „Freddy the Freeloader”. „Kind of Blue” to coś więcej niż tylko najbardziej trwały album Milesa Davisa; to świadectwo jego eksperymentalnego podejście do drastycznego uproszczenia współczesnego jazzu: „Kind of Blue” to w pewnym sensie czysta melodia — i atmosfera. Żaden z muzyków nie grał tych utworów przed rozpoczęciem pierwszej z dwóch sesji nagraniowych wiosną 1959 roku. W rzeczywistości Miles napisał aranżacje do większości utworów zaledwie kilka godzin przed sesją. Miles trzymał się również swojej starej metody nagrywania, która praktycznie nie obejmowała prób i tylko jednego podejścia na utwór. ... Hermiola Records prezentuje znakomite pod względem brzmienia wznowienie tego klasycznego albumu, nagranego 2 marca i 22 kwietnia 1959 roku w studiu Columbia Records przy 30th Street w Nowym Jorku, a wyprodukowanego przez Irvinga Townsenda. Album, pierwotnie wydany przez Columbia Records, jest obecnie dostępny jako kolekcjonerski zestaw dwupłytowy, zawierający jednowarstwową płytę SACD i płytę CD. Ten limitowany do 1000 numerowanych egzemplarzy box set, opatrzony logo OBI, odzwierciedla filozofię wytwórni, polegającą na odrzuceniu kompromisów jakościowych, nieodłącznie związanych z typowymi hybrydowymi płytami SACD. Chociaż płyta dwuwarstwowa jest pod każdym względem prostszym i bardziej ekonomicznym rozwiązaniem, nieuchronnie wprowadza ograniczenia techniczne, które uniemożliwiają osiągnięcie absolutnie najwyższej jakości w obu formatach. Dlatego wybrano najbardziej wymagające podejście: dwa odrębne i specyficzne dla danego formatu procesy remasteringu dla dwóch oddzielnych nośników fizycznych – dla dwóch absolutnie bezkompromisowych wrażeń słuchowych. Zestaw jest ściśle limitowany do 1000 numerowanych egzemplarzy i zawiera logo OBI. Wytwórnia Hemiolia Records powstała w 2013 roku w Perugii we Włoszech, spełniając marzenie Pietro Beniniego: stworzyć wytwórnię napędzaną głęboką pasją do muzyki, z ambicjami wykraczającymi daleko poza zwykły zysk. Pietro Benini jest siłą napędową każdej produkcji, ucieleśniając dogłębną wiedzę techniczną i czterdzieści lat doświadczenia w świecie analogowym. Hemiolia Records dąży do produkcji muzyki o najwyższej możliwej jakości audiofilskiej. Niezależnie od tego, czy jest to wydanie kasetowe, winylowe, czy SACD, każde nagranie jest projektowane i produkowane z pasją i skrupulatną dbałością. Praca wytwórni opiera się na 100% ciągłości łańcucha analogowego. Hemiolia Records wierzy w jakość na każdym poziomie – jakość, do której dążą z niezachwianą determinacją wszyscy pracownicy i która jest doskonalona poprzez procesy udokumentowane w stale aktualizowanym i udoskonalanym podręczniku. MASTERING • Tape Machine: Otari MTR15 Recorder • A/D-Conversion (SACD): Merging Technologies Anubis Pro • A/D-Conversion (CD): Studer D19 MicAD MUSIKER Miles Davis: trumpet Julian “Cannonball” Adderley: alto saxophone John Coltrane: tenor saxophone Bill Evans: piano Wynton Kelly: piano (track 2) Paul Chambers: bass Jimmy Cobb: drums