Logowanie
HIMALAJE aufiofilizmu
ORFF, Tschechische Philharmonie Prag, Vaclav Smetacek
Carmina Burana
Legendarne nagranie, niezmiennie poszukiwane od dziesięcioleci
BACH, Jean Guillou
Toccatas et Fugues (BWV 538, 540, 564 & 565)
EDYCJA LIMITOWANA, NUMEROWANA - TYLKO 500 EGZEMPLARZY W SKALI ŚWIATOWEJ
Duke Ellington, SCHUMANN, VIVALDI, Arne Domnerus, Gustaf Sjökvist
Antiphone Blues
Uwaga! Pełna dynamika nagrania! EDYCJE NUMEROWANE, LIMITOWANE
Arne Domnerus, Bengt Hallberg, Lars Erstrand
Jazz At The Pawnshop
Najbardziej audiofilska płyta jazzowa minionego stulecia!
Legendarne brzmienie DORIAN
Winylowy niezbędnik
ClearAudio
Double Matrix Professional - Sonic
najbardziej inteligentna i skuteczna pralka do płyt winylowych wszelkiego typu - całkowicie automatyczna
Klasyczne evergreeny
BEETHOVEN, Vladimir Horowitz
Piano Sonata No. 23 in F Minor, Op. 57 APPASSIONATA // Piano Sonata No. 7 in D, Op. 10, No. 3
LIVING STEREO - NAJLEPSZE NAGRANIA W DZIEJACH FONOGRAFII!
TCHAIKOVSKY, RACHMANINOV, Arthur Rubinstein, Daniel Barenboim
Piano Concerto No. 1 in B-Flat Minor, Op. 23 // Piano Concerto No 2 in C Minor, Op. 18
24bit/92kHz Remastering from original source
LEHAR, Egon von Jordan, Anton Dermota, Maria Waldner, Grosses Wiener Rundfunkorchester, Franz Lehar – Schön ist die Welt
Galeria okładek
ZamknijGaleria okładek
| Wykonawcy / kompozytorzy | |
|---|---|
| LEHAR (composer) | |
| Egon von Jordan (actor) | |
| Anton Dermota (tenor) | |
| Maria Waldner (soprano) | |
| Grosses Wiener Rundfunkorchester (orchestra) | |
| Franz Lehar (conductor) | |
- Egon von Jordan - actor
- Anton Dermota - tenor
- Maria Waldner - soprano
- Grosses Wiener Rundfunkorchester - orchestra
- Franz Lehar - conductor
- LEHAR
Metryczka
Skład: Franz LEHÁR – „Schön ist die Welt”; Anton Dermota – tenor; Maria Waldner – sopran; Egon von Jordan; Grosses Wiener Rundfunkorchester; Franz Lehár – dyrygent.
Pierwsze wydanie: Bel Age – nagranie historyczne.
To wydanie: CD, Bel Age, BLA103353
„Schön ist die Welt” to być może najważniejsza operetka Lehára pominięta w fali nagrań jego dzieł z lat 60. i 70.; kompozytor szczególnie ją cenił, uznając II akt za jeden ze swoich najlepszych.