W ciągu swojej kariery piosenkarz i autor tekstów James Taylor sprzedał ponad 40 milionów albumów i zdobył ponad 40 złotych, platynowych i multiplatynowych nagród, a także pięć nagród Grammy. Został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame i Songwriters Hall of Fame. Czwarty album Jamesa Taylora ukazał się w 1972 roku i osiągnął 4. miejsce na liście przebojów w USA. Nagranie można najlepiej opisać jako zbiór krótkich eksperymentów muzycznych, 18 krótkich utworów połączonych ze sobą, niektóre z nich instrumentalne. Różnorodność stylów muzycznych ilustruje głębię i zakres geniuszu kompozytorskiego i wykonawczego Taylora. Na albumie znajduje się przebój „Don't Let Me Be Lonely Tonight”. Stylistycznie „One Man Dog” obejmuje całą gamę od znanego, łatwego folk rocka Taylora, przez funk z posmakiem country, po płynne, basowe jazzowe zmiany i wszystko pomiędzy. Utwory są zabawne, nieprzewidywalne i ponadczasowe. W medleyu na drugiej stronie słychać takie elementy jak piły łańcuchowe, piły poprzeczne i młotki, tworzące złożony, wielowarstwowy rytm. Absolutnie piękny od początku do końca. Wszyscy muzycy dają znakomity występ, w tym wieloletni muzycy towarzyszący, Craig Doerge, Leland Sklar, Russ Kunkel i Danny Kortchmar, a także prawdziwa czołówka folk rockowych muzyków z końca lat 60. i początku lat 70., z odrobiną jazzu, w tym Alex, Hugh i Kate Taylor, Carole King, Carly Simon, Dash Crofts, John Hartford, Red Rhodes, Randy i Michael Brecker, John McLaughlin i Linda Rondstadt, a także producent Peter Asher.