Charles Mingus – Tonight at noon

„Tonight At Noon” zestawia odrzuty z dwóch wcześniejszych sesji nagraniowych: jednej z 1957 roku z Jimmym Knepperem na puzonie, perkusistą Danniem Richmondem, saksofonistą Shafim Hadim i pianistą Wade'em Legge, wydanej na płycie *The Clown* (Atlantic 1260). Druga pochodzi z 1961 roku z Bookerem Ervinem i Rolandem Kirkiem na saksofonie, Knepperem, basistą Dougiem Watkinsem, Mingusem na fortepianie i Richmondem na perkusji, dostępnej na płycie *Oh Yeah* (Atlantic SD-1377). Chociaż oba sety różnią się ogólnym charakterem, nie jest to bynajmniej kwestia wykorzystania resztek. Podczas gdy Mingus w pierwszej sesji skłania się ku bluesowi, wykorzystując europejskie harmonie i melodyjne podejście w ostrym, bebopowym tempie (szczególnie w utworze tytułowym), druga sesja, z jej wieczorną elegancją i przestrzennymi eksploracjami, sprawia wrażenie ćwiczenia w awangardowym Ellingtonie, z wyrafinowanymi harmoniami, które torują drogę leniwym marszom i bluesowi w stylu gospel. Kirk i Ervin uzupełniają się szczególnie dobrze; ich swing wydaje się nieograniczony. Gra na fortepianie Mingusa jest głęboko zakorzeniona w bluesie, a jego wyczucie tempa i lekkości charakteryzuje te utwory, zwłaszcza „Old Blue For Walt's Torin”. Te kompozycje zawierają już aluzje do późniejszych nagrań Mingusa. Najpiękniejszy utwór pochodzi z sesji z 1957 roku i zamyka album: prawie 10-minutowy utwór „Passions Of A Woman Loved” brzmi jak suita Ellingtona. Chociaż, a może właśnie dlatego, że nagrania dzieli kilka lat, ich magia jest niezaprzeczalna. Ta produkcja Speakers Corner została stworzona z wykorzystaniem analogowej taśmy-matki i masteringu, co zaowocowało w 100% czysto analogowym brzmieniem. Więcej informacji można znaleźć na stronie www.pure-analogue.com. Wszystkie licencje i opłaty GEMA zostały opłacone.