Barney Wilen Quintet – Barney Wilen Quintet

Nagrano w 1957 roku w Paryżu. Oryginalne wydanie LP: Guilde du Jazz J-1239. Kiedy Miles Davis po raz pierwszy usłyszał Barneya Wilena podczas jam session w paryskim Club Saint-Germain, wykrzyknął: „To najlepszy saksofon tenorowy, jaki słyszałem w Europie. Gra na tenorze w autentyczny sposób, znacznie lepiej niż wiele współczesnych gwiazd w Stanach Zjednoczonych”. Matka Barneya Wilena była Francuzką, a jego ojciec był odnoszącym sukcesy amerykańskim dentystą, który został wynalazcą. Dorastał głównie na Lazurowym Wybrzeżu; rodzina opuściła kraj podczas II wojny światowej, ale powróciła po jej zakończeniu. Według samego Wilena, do zostania muzykiem przekonał go przyjaciel matki, poeta Blaise Cendrars. Jako nastolatek założył młodzieżowy klub jazzowy w Nicei, w którym często występował. W połowie lat 50. przeprowadził się do Paryża i współpracował z takimi amerykańskimi muzykami, jak Bud Powell, Benny Golson, Miles Davis i J.J. Johnson w Club St. Germain. Jego rosnąca reputacja nabrała rozpędu w 1957 roku, gdy zagrał z Davisem na ścieżce dźwiękowej do filmu Louisa Malle'a „Winda na szafot”. Dwa lata później wystąpił z Artem Blakeyem i Theloniousem Monkiem na ścieżce dźwiękowej do „Niebezpiecznych związków” Rogera Vadima (1960). Jest prawdopodobnie pierwszym muzykiem spoza USA, który zagrał na Newport Jazz Festival – miało to miejsce w 1959 roku. W 1957 roku, w wieku 20 lat, wydał swój pierwszy album jako lider, „The Barney Wilen Quintet” dla amerykańskiej wytwórni Guilde du Jazz / Jazztone. Niestety, płyta ta nie była szeroko dystrybuowana we Francji, ponieważ Barney miał kontrakt z francuską wytwórnią Vogue. Album ten odzwierciedla radość i smutek na poziomie emocjonalnym poprzez subtelność muzycznej wyobraźni Wilena i jego fizyczną ekspresję, uwalniając esencjonalny smak jazzowego swingu. Na tym wyjątkowym albumie Barney gra z Hubertem Folem na alcie, który kilkakrotnie nagrywał z Django Reinhardtem. Na fortepianie Nico Buninck, urodzony w Amsterdamie, jest uważany za jednego z najlepszych młodych pianistów w swoim kraju. Lloyd Thompson to utalentowany basista, który grał z Lesterem Youngiem, Dizzym Gillespie i Kennym Clarke'em. Na perkusji 25-letni Al Levitt koncertował już w USA z Charlesem Mingusem, Lenniem Tristano, Stanem Getzem i Lee Konitzem. Barney Wilen (Tenor Saxophone) Hubert Fol (Alto Saxophone) Nico Buninck (Piano) Lloyd Thompson (Bass) Al Levitt (Drums) Re-mastered from a copy of Master Tapes. Limited edition 1000 copies. 180 gr vinyl pressed by Pallas in Germany. Deluxe high-gloss tip-on album jacket.