Logowanie

Arne Domnerus, Bengt Hallberg, Georg Riedel, Egil Johansen – Jazz at the Pawnshop vo. 2

Wykonawcy / kompozytorzy
Arne Domnerus (saxophone)
Bengt Hallberg (piano)
Georg Riedel (double bass)
Egil Johansen (drums)
Various Artists - Jazz at the Pawnshop, Vol. 2 01. E.Y. "Yip" Harburg - Over the Rainbow (7:17) 02. Various Artists - Gubben Och Källingen (7:30) 03. Milt Gabler - In a Mellow Tone (10:30) 04. Jimmy Van Heusen - Nancy (With the Laughing Face) (6:34) 05. Various Artists - High Life [Take 2] (5:57) 06. Raymond Hubbell - Poor Butterfly (3:56) 07. Dorothy Fields - Exactly Like You (6:14) 08. Ted Persons - Things Ain't What They Used to Be (9:09) 09. Duke Ellington - It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing) (3:06)
  • Arne Domnerus - saxophone
  • Bengt Hallberg - piano
  • Georg Riedel - double bass
  • Egil Johansen - drums
Do koszyka

269.00 PLN

Ultimate HQCD:

Nr kat.: AN2307
Label  : Audio Nautes

PREMIERA Direct from the original master tapes

Wykonawcy: Arne Domnérus – saksofon altowy, klarnet; Bengt Hallberg – fortepian; Georg Riedel – kontrabas; Egil Johansen – perkusja; Lars Erstrand – wibrafon.

Nagranie: Grudzień 1976, klub Stampen, Sztokholm; realizacja Gert Palmcrantz.

Pierwsze wydanie: Proprius.

W dyskografii: Druga część jednego z najsłynniejszych nagrań audiofilskich w historii.

To wydanie: Ultimate HQCD, Audio Nautes, AN2307

Jeden ze znanych amerykańskich recenzentów jazzowych, publikujący w stołeczne prasie napisał najkrótszą recenzję tej płyty: "The Best Jazz Recording of the Century"!

I TAK JUŻ ZOSTAŁO.

Historia nagrania płyty to wręcz scenariusz filmu. Oprócz niespotykanej nigdzie indziej radości ze wspólnego muzykowania - realizatorom udało się uzyskać nieprawdopodobną jakość techniczną dźwięku.
Coś wspaniałego! (i ma kontynuacje! Także cz. 3!)

Realizator Gert Palmcrantz wspominał w 1992 r., że przez całą karierę szukał zwartego, harmonijnego brzmienia starych płyt z dzieciństwa. Po latach w studiach wielościeżkowych – z dogrywkami i żmudnym montażem – w połowie lat 70. ograniczył się do dwóch mikrofonów Neumann U47 i magnetofonu Nagra. Nagrywając muzykę ludową w całej Skandynawii, uczył się ustawiać mikrofony tak blisko muzyki, by uzyskać brzmienie, które pamiętał: skoro 60 lat wcześniej udawało się to z jednym mikrofonem, musi się udać i dziś.