W latach 1963 i 1965 Oscar Peterson wystąpił w Kulttuuritalo w Helsinkach. W tym czasie prowadził trio uważane za jedno z najbardziej spójnych w historii jazzu, w którego skład wchodzili on sam oraz dwaj inni wybitni muzycy jazzowi: Ray Brown na basie i Ed Thigpen na perkusji. Na koncert w 1965 roku do legendarnego tria zaproszono trębacza Clarka Terry'ego. Ogromny sukces zespołu nie był bynajmniej dziełem przypadku. Peterson wielce podziwiał muzyków, których zwerbował, za ich ogromne umiejętności techniczne i kreatywność – a jednak nieustannie motywował ich do przekraczania samych siebie i dążenia do stworzenia prawdziwej osmozy w ich interakcji na scenie. To, co wyłoniło się z tej trójstronnej symbiozy, było czystą magią. Jak często mawiał Peterson: „Liczy się duch grupy. Ja jestem tylko pianistą”. Często opisywał swoją filozofię słowami: „Jazz to bardzo demokratyczna forma muzyki. Powstaje ze wspólnego doświadczenia”. Peterson był znany jako „Maharadża Fortepianu”, pseudonim nadany mu przez Duke'a Ellingtona. Każda zagrana przez niego fraza muzyczna zawierała w sobie całe dziedzictwo jazzu – pasję gospel i moc swingu. Jednak za harmoniczną architekturą, wyrafinowaną polifonią i jego wyraźnym zamiłowaniem do formy kryła się ogromna kultura muzyczna. Mistrzostwo Petersona we wszystkich gatunkach muzycznych, a także chemia panująca w zespole, pozwoliły mu być przede wszystkim muzykiem chwili. Niestety, trio rozpadło się kilka miesięcy po tym występie. Te dwa koncerty osiągnęły muzyczne szczyty jazzu i uwieczniły kulminację tego, co było i pozostaje jednym z najbardziej legendarnych triów na świecie. ... Frédéric D’Oria-Nicolas, muzyczny poszukiwacz skarbów stojący za The Lost Recordings, tak opisuje drogę, jaką musiała przejść wytwórnia, aby zrealizować to wydawnictwo: „To dzięki wytrwałości Ulfa Drechsela w końcu udało nam się nawiązać kontakt z fińskim archiwum Yle. Minął prawie rok, zanim mogliśmy posłuchać pierwszych fragmentów audio. Obok wcześniej niepublikowanych nagrań Johna Coltrane’a, Elli Fitzgerald i Milesa Davisa, znajdziemy te dwa niezwykłe i całkowicie niepublikowane koncerty Tria Oscara Petersona, z udziałem Clarka Terry’ego w kilku utworach! Chociaż jakość nagrania tych dwóch koncertów jest wzorowa, mikrofon fortepianowy, który sporadycznie zawodził podczas koncertu w 1963 roku, niestety sprawił, że kilka utworów stało się całkowicie bezużytecznych. I, jak to często bywa, realizatorzy dźwięku spontanicznie miksowali różne mikrofony przez cały koncert. Przywrócenie stałego poziomu głośności i idealnej równowagi między instrumentami wymagało zatem znacznego wysiłku. Po kilku tygodniach…” Dzięki tej renowacji, Z dumą prezentujemy absolutnie nieodparty album z wyjątkowymi wersjami utworów „I Loves You Porgy” i „You Look Good To Me”, które dorównują tym z „We Get Requests!”. „The Lost Recordings”, cenione na całym świecie za zachowanie bezcennego dziedzictwa muzycznego i niezrównaną jakość renowacji metodą Phoenix Mastering™, po raz pierwszy wydaje te legendarne koncerty – nagrane w Kulttuuritalo w Helsinkach w Finlandii 1 kwietnia 1963 roku i 23 marca 1965 roku – w absolutnie referencyjnej jakości. Podwójny LP (33 obr./min) został wytłoczony na 180-gramowym winylu. Ta ręcznie numerowana edycja jest ściśle limitowana do 4000 egzemplarzy i zawiera 16-bitową kartę do pobrania albumu. Nad lakierowanymi wersjami osobiście nadzorował inżynier masteringu Kevin Gray.