Logowanie
Weekend z Julie LONDON
FUNDAMENTY jazz-kolekcji
Lou Donaldson, Herman Foster, 'Peck' Morrison, Dave Bailey, Ray Barretto
Blues Walk
85 lecie BaLUE NOTE - ceny jubileuszowe
Art Taylor, Dave Burns, Stanley Turrentine, Wynton Kelly, Paul Chambers
A.T.'s Delight
JEDNA Z 25 NAJLEPSZYCH PŁYT Z KATALOGU BLUE NOTE
Stanley Turrentine, Grant Green, Horace Parlan, Ben Tucker, Al Harewood
Up At Minton's
JEDNA Z 25 NAJLEPSZYCH PŁYT Z KATALOGU BLUE NOTE
Winylowy niezbędnik
ClearAudio
Double Matrix Professional - Sonic
najbardziej inteligentna i skuteczna pralka do płyt winylowych wszelkiego typu - całkowicie automatyczna
MAHLER, Carlo Maria Giulini, Chicago Symphony Orchestra
Symphony No. 1 in D Major
- Carlo Maria Giulini - conductor
- Chicago Symphony Orchestra - orchestra
- MAHLER
199.00 PLN
XRCD24:
Nr kat.: HIQXRCD35Label : JVC XRCD
Carlo Maria Giulini dyryguje Chicago Symphony Orchestra podczas nagrania I Symfonii Mahlera z 1971 roku.
„Chociaż Giulini miał premierę w Anglii w Glyndebourne w Falstaffie, to jego dyrygowanie inscenizacją Don Carlosa w wykonaniu Viscontiego w Covent Garden przyniosło mu sławę w Wielkiej Brytanii. W 1955 roku zadebiutował w Stanach Zjednoczonych z Chicago Symphony Orchestra... W 1969 roku został mianowany głównym gościnnym dyrygentem Chicago Symphony Orchestra, a w latach 1973–1976 był dyrektorem Wiedeńskiej Orkiestry Symfonicznej. W 1978 roku zastąpił Zubina Mehtę na stanowisku dyrektora muzycznego Los Angeles Philharmonic, pozostając na tym stanowisku do 1984 roku.” - fragmenty z allmusic.com
>>> Płyty XRCD do odtworzenia we wszystkich typach czytników CD oraz DVD. Gwarantują dostępną wcześniej analogową jakość dźwięku, znakomitą scenę i urządzenia przejrzystość oraz kolorystykę dźwiękową. <<<
W oryginalnej recenzji z sierpnia 1971 roku w „Gramophone” Edward Greenfield zauważył:
„Jeśli szukasz Mahler First, przede wszystkim ze względu na piękno brzmienia, frazowanie i precyzję zespołu, to jest to oczywisty wybór. Ponadto cechy Giuliniego pasują do tego dzieła. Pomimo orkiestrowego wyrafinowania, ma on przejrzystą szczerość, która dobrze współgra z Mahlerem w klimacie „Wayfaring Lad”. Nie wykorzystuje też wirtuozerii orkiestry chicagowskiej, by podsycać emocje w szybkich tempach… Giulini, przepięknie ułożony i nigdy nie po prostu wygładzony i przesadnie wypolerowany, z pewnością zasługuje na dodanie do listy najlepszych rekomendacji, nie tylko ze względu na piękno nagranego dźwięku… który jest jeszcze bogatszy niż u trzech znakomitych konkurentów, których wymieniam [Solti, Kubelik i Horenstein]”.
