O Holy Night

Metryczka

O płycie

Program popularnych pieśni religijnych pokazuje, jak szeroką skalę wyrazu ma Pavarotti, jak ciepłą włoską barwę głosu i jak silny ładunek emocji. Adolphe Adam, znany dziś głównie z baletu „Giselle”, napisał też uwertury, opery i utwory religijne; jego „Minuit, chrétiens” po latach zapomnienia stała się światowym przebojem jako „O Holy Night”. „Pietà, Signore” przypisywano Stradelli, ale dziś uważa się ją za dzieło Louisa Niedermeyera, szwajcarskiego kompozytora z XIX wieku, napisane w duchu dawnej arii da capo. „Panis angelicus” Franck skomponował w 1871 roku jako organista kościoła św. Klotyldy w Paryżu; w oryginale na tenor, organy, wiolonczelę, harfę i kontrabas, z melodią w kanonie głosu i akompaniamentu.

„Parola quinta” to rzadkość: aria z oratorium o siedmiu ostatnich słowach Chrystusa autorstwa Saverio Mercadantego, nazywanego „włoskim Beethovenem” i autora ponad 50 oper. „Ave Maria” Schuberta to jedna z siedmiu pieśni do „Pani jeziora” Waltera Scotta (1825), modlitwa Ellen do Dziewicy, z akompaniamentem naśladującym harfę. Pietro Yon, organista bazyliki św. Piotra w Rzymie i kościoła św. Franciszka Ksawerego w Nowym Jorku, napisał „Gesù Bambino” – kolędę, w której refren „Venite adoremus” splata się z melodią.

Strona druga: „Ave Maria” Gounoda, położona na preludium C-dur z „Das wohltemperierte Klavier” Bacha (pierwotnie „Medytacja” na fortepian i skrzypce); „Mille cherubini in coro” – kołysanka w opracowaniu Aloisa Melichara wg Schuberta, śpiewana przez Beniamina Gigliego w filmie „Forget-me-not” (1936); „Agnus Dei” – adaptacja intermezza z II suity „Arlezjanka” Bizeta; „Sanctus” z „Requiem” Berlioza, jedyne solo w tym ogromnym dziele, z echem kobiecych głosów i przytłumionymi talerzami; na koniec „Adeste fideles”, przypisywane Johnowi F. Wade'owi, prawdopodobnie z lat 1740–1743.