Roma – Symfonia C-dur (Suita nr 3)

Metryczka

O płycie

Suita koncertowa „Roma” to młodzieńcze dzieło Georges’a Bizeta (1838–1875), w którego talencie wszyscy pokładali największe nadzieje. Jako dziecko zadziwił grą na fortepianie Konserwatorium Paryskie, do którego przyprowadził go ojciec – z zawodu fryzjer, który z powodzeniem został nauczycielem śpiewu. Bizet szybko stał się ulubionym uczniem Halévy’ego i komponował z łatwością i wdziękiem.

Najwyższym wyróżnieniem dla młodego kompozytora była Nagroda Rzymska, czyli stypendium we Włoszech. Zakładano, że kraj o takiej tradycji muzycznej i wspaniałej historii da mu wiele natchnienia, choć obowiązek napisania trzech utworów często je raczej tłumił. Bizet za pierwszym razem przegrał, nagrodę zdobył w 1857 roku. We Włoszech napisał trzy niewielkie utwory (Te Deum, Don Procopio, Vasco de Gama) i najpewniej zaczął tam „Romę”; pierwsze szkice pochodzą z 1860 albo 1863 roku.

Pierwotnie miała to być symfonia o częściach Rzym, Wenecja, Florencja i Neapol, ale w 1861 roku powstała tylko jej część. Prawykonanie odbyło się 28 lutego 1869 roku na Koncertach Popularnych Pasdeloupa jako „Fantazja symfoniczna” z podtytułem „Wspomnienie z Rzymu” – i utwór poszedł w zapomnienie, jak wiele dzieł Bizeta. Współcześni nie docenili jego talentu, a nawet „Carmen” i pięć innych oper nie przyniosło mu prawdziwego sukcesu. Dopiero osiem lat po jego śmierci, gdy „Carmen” stała się jedną z najchętniej granych oper, wrócono do innych utworów: suit z „Arlezjanki” i suity „Roma”, ukończonej w 1868 i poprawionej przez autora w 1871 roku. Numer 3 oznacza trzecią suitę kompozytora (a nie trzecią suitę rzymską).

Pierwsza część ma w ostatecznej wersji podtytuł „Polowanie w lesie Ostii” – to wspomnienie podróży po Włoszech z przyjacielem Ernestem Giraudem w 1860 roku; dziwny podtytuł jak na suitę o Rzymie. Część jest bogata w tematy, ważną rolę gra w niej róg. Druga to scherzo, w którym pojawia się nawet fuga, z melodyjnym, pełnym wdzięku triem. Trzecią podobno natchnęła procesja (stąd liczne powtórzenia), a czwartą karnawał – tu już słychać przyszłego autora „Carmen”.

Dyrygent Jindřich Rohan (1919–1978) ukończył Akademię Sztuk Muzycznych w Pradze, pracował w wielu miastach Europy, dłużej w Anglii i na Islandii. W ostatnich latach prowadził Praską Orkiestrę Symfoniczną, z którą występował w Europie i USA, a w praskiej Akademii uczył dyrygentury. Zmarł niespodziewanie w 1978 roku.