Oliver Nelson, Bill Evans, Roy Haynes – The Blues and the abstract truth

PREMIERA

To wydawnictwo z 1961 roku z powodzeniem mogłoby nosić tytuł „Blues w nowoczesnym stroju”. Oliver Nelson być może nie dążył do abstrakcyjnej prawdy w swoich kompozycjach, ale wybitne solówki z pewnością można odnaleźć we wszystkich sześciu tematach, z których każdy został specjalnie skomponowany i zaaranżowany przez niego na tę sesję. Jego pięć niskobudżetowych wydawnictw dla Prestige wywołało sensację na scenie muzycznej, a w szczególności udział modernisty Erica Dolphy'ego dał niesamowity impuls brzmieniu zespołu. Produkcja Impulse zyskała na poświęceniu większej ilości czasu i pieniędzy. Dzięki temu możliwe było „pożyczenie” Freddiego Hubbarda i Billa Evansa na krótki okres. I tak oto powstał ten kamień milowy w historii jazzu. Nauczyciele w szkołach muzycznych na całym świecie nadal prezentują te wzorcowe filary muzyki jazzowej swoim uczniom na zajęciach z aranżacji jazzowej. Nigdzie nie można lepiej studiować tonacji i form: c-moll, rzadko spotykane centra tonalne, formy z 44 lub 56 taktami – to wszystko przyciąga uwagę ucznia. Dla przeciętnego słuchacza jednak eskapady Erica Dolphy'ego w jego solówkach, wyrafinowana muzykalność grupy rytmicznej i słyszalne brzmienie grupy mają większe znaczenie, gdy natrafia się na ten rarytas w sklepie płytowym. A kto waha się wydać pieniądze, mając w rękach tę niezwykle rzadką, tzw. „okładkę ze zdjęciem”, jest beznadziejnym przypadkiem. Nie kupujcie tego albumu celowo zbyt długo. Możecie czekać kolejne 40 lat, zanim pojawi się na rynku kolejna reedycja, i z pewnością nie ma gwarancji, że będzie brzmiała tak dobrze, jak ta. Muzycy: Oliver Nelson (alto & tenor saxophones); Eric Dolphy (alto saxophone, flute); George Barrow (baritone saxophone); Freddie Hubbard (trumpet); Bill Evans (piano); Paul Chambers (bass); Roy Haynes (drums).