Ike Quebec, Freddie Roach, Milt Hinton, Al Harewood – Heavy soul

UHQCD - dotknij Oryginału - CD +DVD + MQA

Najnowszy format płyt CD, pozwalający w stopniu dotychczas niespotykanym przekazywać oryginalne, naturalne brzmienie zapisu studyjnego. Płyty UHQCD do odtworzenia we wszystkich typach czytników CD oraz DVD. Format opracowało znane japońskie laboratorium rekonstrukcji i masteringu dźwięku Memory-Tech Co., Ltd.

Według wielu krytyków, nie ma w historii muzyki bardziej trafnego tytułu niż „Heavy Soul”, wielki klasyk słynnego saksofonisty tenorowego Ike'a Quebeca, wydany w 1961 roku. Płyta ta oznaczała powrót jazzmana, który odegrał ważną rolę w historii Blue Note. W latach 40. XX wieku Quebec nagrał kilka płyt 78 rpm dla Alfreda Liona i pełnił rolę łowcy talentów, zachęcając Liona do nagrywania wschodzących gwiazd rodzącej się wówczas sceny bebopowej, w tym Theloniousa Monka i Buda Powella. W 1959 roku Lion zaczął przybliżać fanom jazzu muzykę Quebecu serią singli z szafy grającej. Spotkały się one z ogromnym sukcesem i zainspirowały Liona do ponownego zaproszenia saksofonisty do studia, aby nagrać pełnometrażowy album. W listopadzie 1961 roku Quebec sprowadził do studia nagraniowego Rudy'ego Van Geldera czteroosobowy zespół w składzie: organista Freddie Roach, kontrabasista Milt Hinton i perkusista Al Harewood. Osiem utworów stworzonych podczas tej pamiętnej sesji nagraniowej stanowiło prawdziwy majstersztyk soulowego jazzu! Potężne brzmienie saksofonu tenorowego z Quebecu wyraża szeroką gamę emocji i nastrojów, od porywających swingowych rytmów oryginalnych utworów, takich jak „Acquitted” i „Que's Dilemma”, po wolniejsze, bardziej kontemplacyjne utwory, takie jak „Just One More Chance”, „Brother Can You Spare A Dime” i „I Want A Little Girl”. Wyjątkowe wykonanie utworu „The Man I Love” prowadzi do genialnego utworu tytułowego, który emanuje duszą, ale prawdziwym triumfem jest zakończenie albumu: Roach i Harewood tworzą niezwykle stabilną sekcję rytmiczną, podczas gdy Quebec i Hinton tworzą duet w czarującym wykonaniu utworu „Nature Boy”, który rezonuje w duszy słuchacza na długo po zagraniu ostatniej nuty. (tł.mech.)